Home >> Asterix van A tot Z >> Thematische informatiedossiers >> De Gallische Gastronomie

De Gallische Gastronomie

Van avontuur tot avontuur, een heel scala van smaken!

In het eerste stripverhaal Asterix de Galliër worden de culinaire voorkeuren van onze helden al getoond: we ontdekken een Obelix waarvan de eetlust weldra legendarisch zal worden en die maar al te graag een geroosterd everzwijn verorbert, het basisgerecht van de bewoners van het dorp. Naast everzwijnen, duiken er Griekse olie en kalfslapjes op in Het Gouden Snoeimes, hoewel die niet altijd voor culinaire toepassingen gebruikt worden...
Bij een evenwichtige voeding hoort natuurlijk ook fruit: Heroïx, als goed Gallisch leider, geeft het voorbeeld door appels te plukken vanaf zijn schild dat door zijn twee dragers op de schouders gedragen wordt in Asterix en de Gladiatoren. In hetzelfde album maken Asterix en Obelix tijdens hun verblijf in Rome van de gelegenheid gebruik om hier de plaatselijke kookkunst te proeven... everzwijn in een Gallische herberg!
Na deze eerste kennismaking met de Gallische voeding, wordt in de Ronde van Gallia een begin gemaakt met de grote nieuwsgierigheid van onze helden in alles wat met "exotisch" eten te maken heeft door middel van een grote gastronomische reis: Pepermuntsnoepjes van Camaracum, fijne wijnen van Durucortorum, kalfsvlees op de snelweg naar het zuiden, salade van Nicae, gedroogde pruimen van Aginum, oesters van Burdigala, enz. Zonder de aanschaf van ham uit Lutetia te vergeten in een slagerij waar we voor het eerst Idefix ontmoeten.

In Asterix en Cleopatra, brengt de gemene Plurkis de reputatie van de Gallische gastronomie in gevaar, door aan Cleopatra uit naam van onze helden een vergiftigde taart aan te bieden, waar deze Koningin uit bezorgdheid om haar proever bijzonder gepikeerd over raakt!
Er is alle wetenschap van Panoramix voor nodig om de Galliërs uit de nesten te helpen. Daarentegen wordt er in De Kampioen (nagenoeg) alleen toverdrank gedronken. In de tussentijd krijgt onze arme Obelix een complex over zijn gewicht, nadat hij bij de druïde Amnesix geweest is.
Gelukkig komt het uiteindelijk allemaal weer goed en stort de beroemdste smulpaap zich tijdens het traditionele feestmaal zich weer met volle overgave op de geroosterde everzwijnen.
Marmelade met geroosterd vlees, gekookte everzwijn met muntsaus: Obelix wordt er zwaarmoedig van in Asterix en de Britten. Later, tijdens de ontmoeting met de woeste en "romantische" Noormannen, ontdekken we het recept van everzwijn met roomsaus.

De zeer Spartaanse voeding is het teken van de kracht van de legers van Caesar in Asterix als Legioensoldaat. De slagvaardige argumenten van Obelix weten de kok van de kazerne eenvoudig te overtuigen om voortaan wat anders op tafel te toveren...
Ten tijde van Asterix bestonden de kuuroorden reeds in Vichy, dat toen Aquae Calidae heette, zoals blijkt uit het album Het IJzeren Schild! De gezondheid van de arme Heroïx heeft het hard te verduren gekregen nadat hij zich weer eens te buiten was gegaan aan teveel lekkernijen. Hierdoor moet hij een streng dieet volgen op basis van gekookte groenten. Alsof dit nog niet erg genoeg is, hoeven Asterix en Obelix, die hem vergezellen, zich niets te ontzeggen waardoor zij de hongerende kuurgasten wel heel erg op de proef stellen. Ze maken zelfs van de gelegenheid gebruik om een gastronomisch uitstapje te maken naar Gergovia: heerlijke (kool)stoofpotten en worst als nagerecht...
Het menu van de Galliërs staat in schril contrast met het dieet van het stamhoofd! Zo ook zien wij in Asterix en de Olympische Spelen dat de Gallische eetgewoonten niet verenigbaar zijn met de training van de overige sporters, waardoor er ruzie ontstaat tussen de atleten van het olympische dorp. We vernemen tevens dat Obelix met champignonsoep ook wel raad weet...

"Verse vis!". Zo begint het verhaal van Asterix in Hispania, waar Pépé, onze jonge held van het verhaal, geen everzwijnen lust! Vissen gaan vanaf dit verhaal een lange carrière tegemoet als dankbaar hulpmiddel tijdens ruzies en knokpartijen. De Romeinen die uitrusten in hun tent worden afgeschilderd met volle fruitschalen, die we in het Gallische dorp nooit gezien hebben. Geit, ham, beer en kip staan op het menu van de Herberg in de bergen, terwijl onze helden in Andalousië merkwaardig genoeg worst, kool en spek voorgeschoteld krijgen.
In De Intrigant zien we alleen everzwijnen en enkele fokvarkens. Maar everzwijnen zijn niet een exclusief voorrecht van de Galliërs, ook de Romeinen lusten er wel pap van: in oerosvet gefrituurde pens in het begin van Asterix en de Helvetiërs tijdens buitensporige orgieën, waar ook bereworsten en gevulde giraffehals… met honing op het menu staan! De Helvetiërs zelf beperken zich voornamelijk tot gesmolten kaas...

Aan tafel in Lutetia ontdekken we beverstaartjes met frambozensaus en runderhoef met room, zoals we zien in het begin van De lauwerkrans van Caesar. Vervolgens kan de Romeinse familie Clerus geen genoeg krijgen van de "kooktalenten" van Asterix en Obelix, met explosieve bereidingen op basis van zeep en andere bijzondere ingrediënten...
De ziener Xynix meent de toekomst te kunnen lezen in vis, kippen, everzwijnen en eigenlijk in alles wat naïevelingen hem willen geven om zijn honger te stillen. Hij zou zelfs in Idefix kunnen lezen, als Obelix daar geen stokje voor stak!

In Asterix op Corsica, leeft Ozewiezewozewiezewallakristallix, een gevangene van de Romeinen, helemaal op als hij de geur ruikt van de kaas die hem aan zijn eiland doet terugdenken. Deze kaas blijkt voor de piraten helaas explosief pittig te zijn. Ook zien we in dit verhaal Corsicaanse worst en staan er natuurlijk everzwijn op het menu...

Het Geschenk van Caesar begint weliswaar met een drinkgelag, maar in dit avontuur komen we geen originele recepten tegen.
In De Grote Oversteek wordt het voedsel wederom voor nevendoelen gebruikt, want de vissen van Kostunrix doen dienst als strijdprojectielen. Toch speelt het voedsel in dit verhaal een belangrijke rol. Eerst als het erom gaat om te overleven op zee, vervolgens met de ontdekking van Obelix op het onbekende continent aan de andere zijde van de oceaan: kalkoen, beer… niets lijkt zijn honger te kunnen stillen… behalve als de inheemse bevolking hem voorstellen om "wrafwraf" te eten! En de terugkeer met de Vikings is uiteraard weer aanleiding voor een grote braspartij!

In Asterix en de Belgen ontdekken we bewoners die net zo'n dikke eetlust hebben als Obelix - "maar wie riep daar dik?!!" Plaatselijke gastronomie: zwijnetong en -vlees naar hartelust en van ontbijt tot diner (of beter gezegd tot het avondmaal, want de Belgen beginnen 's middags al met warm eten). Gulzigheid verplicht, het bezoek aan de Belgen leidt tot de uitvinding van frites en we ontdekken tevens hun grote voorkeur voor mosselen...

In Asterix in Indus-land maken de everzwijnen plaats voor kaviaar en geroosterde kameel.
In De Beproeving van Obelix kan hij geen everzwijn door de keel krijgen, ondanks de inspanningen van een Romeinse kok. Bovendien zien we dat de leeuw van Cleopatra zijn lippen aflikt bij de gedachten aan Admiraalsworst...



Tenslotte ontdekt Obelixje in Asterix en Latraviata met moederlijk instinct de deugden van een goede soep, een gezonde en evenwichtige voeding, volgens Gelatine. Gedurende die tijd moet Obelodalix, zijn vader, in de gevangenis genoegen nemen met water en brood en zegt hij ervan te dromen zich genoeg te kunnen doen in een vat gerstenat! Gelukkig komt het tijdens het slotfestijn met geroosterde everzwijnen in overvloed weer allemaal goed voor iedereen die van smullen houdt... behalve wellicht voor Gelatine, voor wie vette en zware kost uit den boze is!



[Vorige bladzijde | Volgende bladzijde]

Valid XHTML 1.0 Transitional